അറസ്റ്റ് എന്നാൽ കുറ്റസ്ഥാപനമല്ല. എന്നാൽ ഇന്ന്, ഒരാൾ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ തന്നെ ഭരണകൂടവും മാധ്യമങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗവും ചേർന്ന് അയാളെ 'കുറ്റവാളി'യായി മുദ്രകുത്തുന്നു. ഇത് വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സിനെയും സ്വതന്ത്രമായ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെയും തകർത്തുകളയും. ഭരണകൂടത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളോട് വിയോജിക്കുന്നവരെ അടിച്ചമർത്താൻ ഇത്തരം ദീർഘകാല തടവുകൾ ആയുധമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ് ഇളകുന്നത്. നിലവിൽ ഈ അവസ്ഥ വർധിക്കുകയാണ് -സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞനും , മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകനുമായ ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ് സംസാരിക്കുന്നു.
അഭിമുഖം |
ഫൈസൽബാവ | ഡോ. വാൾടർഫർണാണ്ടസ്‌
 |
| ഒമർ ഖാലിദ് |
ഫൈസൽ ബാവ: ലളിത് വചാനി സംവിധാനം ചെയ്ത 'Prisoner No. 626710 is Present' എന്ന ഡോക്യുമെന്ററി പ്രദർശനത്തിനു ശേഷമുള്ള ഈ ചർച്ചയിൽ പങ്കുചേരുന്നതിൽ സന്തോഷം. ഡോ ഒമർ ഖാലിദ് നേരിടുന്ന ദീർഘകാല വിചാരണത്തടവിനെ മുൻനിർത്തി ചോദിക്കട്ടെ ഒരു പൗരന് വിചാരണയില്ലാതെ വർഷങ്ങളോളം ജയിലിൽ കഴിയേണ്ടി വരുന്നത് ഭരണഘടന മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന നീതിശാസ്ത്രത്തിന് എങ്ങനെയാണ് വിരുദ്ധമാകുന്നത്?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ചോദ്യമാണിത്. പൗരന്റെ പ്രാഥമിക അവകാശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് നമ്മുടെ ഭരണഘടന പടുത്തുയർത്തിയിട്ടുള്ളത്. നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കുറ്റം തെളിയുന്നതുവരെ ഏതൊരു വ്യക്തിയും 'നിരപരാധി' മാത്രമാണ് (Innocent until proven guilty). എന്നാൽ, UAPA പോലുള്ള കർശന നിയമങ്ങൾ ചുമത്തി വിചാരണപോലും ആരംഭിക്കാതെ വർഷങ്ങളോളം ആളുകളെ തടവിലിടുമ്പോൾ, വിചാരണത്തടവ് തന്നെ ഒരു ശിക്ഷയായി മാറും. ഇത് ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന ആർട്ടിക്കിൾ 21-ൻ്റെ (ജീവനും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമുള്ള അവകാശം) വ്യക്തമായ ലംഘനമാണ്.
 |
| ഡോ. വാൾടർ ഫർണാണ്ടസ്‌ |
ഫൈസൽ ബാവ: വിചാരണ പൂർത്തിയാകാത്ത അറസ്റ്റുകളെ കുറ്റസ്ഥാപനമായി സമൂഹവും ഭരണകൂടവും കാണുന്ന ഒരു പ്രവണത ഇന്നുണ്ട്. ഇത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും സമത്വ സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും എങ്ങനെയാണ് ബാധിക്കുന്നത്?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന സമത്വവും നീതിയും രാജ്യത്തെ ഏത് സാധാരണക്കാരനും ഒരുപോലെ അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. അറസ്റ്റ് എന്നാൽ കുറ്റസ്ഥാപനമല്ല. എന്നാൽ ഇന്ന്, ഒരാൾ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ തന്നെ ഭരണകൂടവും മാധ്യമങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗവും ചേർന്ന് അയാളെ 'കുറ്റവാളി'യായി മുദ്രകുത്തുന്നു. ഇത് വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സിനെയും സ്വതന്ത്രമായ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെയും തകർത്തുകളയും. ഭരണകൂടത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളോട് വിയോജിക്കുന്നവരെ അടിച്ചമർത്താൻ ഇത്തരം ദീർഘകാല തടവുകൾ ആയുധമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ് ഇളകുന്നത്. നിലവിൽ ഈ അവസ്ഥ വർധിക്കുകയാണ് .
ഫൈസൽ ബാവ: ഡൽഹി കലാപ കേസും ഒമർ ഖാലിദിന്റെ തടങ്കലുമൊക്കെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വിയോജിപ്പുകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥി നേതാക്കളും അവകാശ പ്രവർത്തകരും ലക്ഷ്യംവെക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണോ?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: തീർച്ചയായും. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് വിയോജിപ്പുകളും ആശയവിനിമയങ്ങളുമാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന തലമുറയാണ് ജനാധിപത്യത്തെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്നത്. എന്നാൽ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരെയും വിയോജിക്കുന്നവരെയും ഭയത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷ സൃഷ്ടിയിലൂടെ നിശബ്ദരാക്കാനാണ് ശ്രമം നടക്കുന്നത്. ഒമർ ഖാലിദിന്റെ കേസ് ഇതിനൊരു ഉദാഹരണം മാത്രമാണ്. ജാമ്യം നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാളെ അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് തടവിലിടുന്നത് വിയോജിപ്പുകളുടെ നാവിനുമേലുള്ള വിലക്കാണ്.
ഫൈസൽ ബാവ: നിലവിലെ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയായി താങ്കൾ കാണുന്നത് എന്താണ്? ഇതിനൊരു പരിഹാരം സാധ്യമാണോ?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സ്വയംഭരണാധികാരം ദുർബലപ്പെടുന്നതും, നിയമങ്ങൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നതുമാണ് ഇന്നത്തെ പ്രധാന വെല്ലുവിളി. എന്നാൽ, ഇതിനൊരു പരിഹാരമുണ്ട്. ജനാധിപത്യത്തിൽ ആത്യന്തികമായ അധികാരം ജനങ്ങൾക്കാണ്. വിചാരണത്തടവുകാരുടെ നീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും പൗരന്മാരുടെ മൗലികാവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും സമൂഹത്തിൽ ഗൗരവകരമായ ചർച്ചകൾ ഉയർന്നു വരണം. പൗരസമൂഹം നിശബ്ദത വെടിഞ്ഞ് ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവരിക മാത്രമാണ് ഇതിനുള്ള പോംവഴി.
ഫൈസൽ ബാവ: മനുഷ്യാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളിൽ നിലവിൽ ഇന്ത്യയിലെ അവസ്ഥ എന്താണ്? CJP (Cockroach Janta Party) പോലുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകളെയും, പുതിയ തലമുറയുടെ (Gen-Z) രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തെയും മുൻനിർത്തി വിചാരണത്തടവുകാരുടെ വിഷയം എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത്?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: നിയമപരമായ പോരാട്ടങ്ങളും ജനകീയ ഇടപെടലുകളും ഒരുപോലെ ആവശ്യമായ ഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്. എന്നാൽ അത് ഫലപ്രദമായി നടത്താനാകുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആശാവഹമായ ഉത്തരം നൽകാൻ ആകില്ല, എന്നാൽ മനുഷ്യാവകാശ പോരാട്ടങ്ങൾ നന്നായി നടക്കുന്നുമുണ്ട്, ഇക്കാര്യത്തിൽ പുതിയ തലമുറയിൽ ഏറെ പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ട്, CJP പോലുള്ള കൂട്ടായ്മകൾ ഉദാഹരണമായെടുക്കാം. നിലവിലെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മേലെയാണ് അവർ പ്രവർത്തിച്ചത് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഒന്നാണത്. പുതിയ തലമുറയുടെ (Gen-Z) രാഷ്ട്രീയം. പാരമ്പര്യ രാഷ്ട്രീയ ശൈലികളിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞ്, ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും തെരുവുകളിലൂടെയും നീതിനിഷേധത്തിനെതിരെ കൃത്യമായി ശബ്ദമുയർത്താൻ അവർക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഡോ ഒമർ ഖാലിദിനെയും മറ്റ് വിചാരണത്തടവുകാരെയും പോലുള്ളവരുടെ ശബ്ദം നിലച്ചുപോകാതെ സമൂഹമധ്യത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നതിൽ Gen-Z പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും യുവ ആക്ടിവിസ്റ്റുകൾക്കും വലിയ പങ്കുണ്ട്. ജനാധിപത്യം എന്നാൽ കേവലം അഞ്ചുവർഷത്തിലൊരിക്കൽ വോട്ട് ചെയ്യൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് നീതിക്കേടുകൾക്കെതിരെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കലാണെന്ന് ഈ തലമുറ തെളിയിക്കുന്നു. പ്രാക്ടിക്കൽ ആയി കാര്യങ്ങളെ കാണുന്നു എന്നൊരു പ്രത്യേകത കൂടി ഇവർക്കുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ നിലവിലെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയെ കൃത്യമായി ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തെളിവുസഹിതം അവതരിപ്പിച്ചു, മുതിർന്നവരേക്കാൾ അത് മനസിലായത് പുതിയ തലമുറക്കാണ്, പരീക്ഷകളിലെ ക്രമക്കേട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു സമരമുഖത്തേക്ക് എത്തിച്ചു മന്ത്രി ധർമേന്ദ്ര പ്രധാന് രാജിവെക്കേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു. തെരെഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനെതിരെ സമരം കനക്കുന്നു, ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെ ജനങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടും എന്നവസ്തവയിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ പോകുന്നു. ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ് ഇവർ ഉയർത്തികൊണ്ടുവരുന്നത് എന്നറിയുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇന്നത് മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികൾ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വന്നത്. ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ പൗരന്മാരുടെ ജനാധിപത്യവകാശങ്ങൾക്കായി ഇത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഇടപെടൽ ഭരണഘടനയുടെ കാവൽ കവചമാണ്.
ഫൈസൽ ബാവ: വിചാരണത്തടവുകാരുടെ വിഷയത്തിൽ നിയമസംവിധാനങ്ങളിലോ ജയിൽ പരിഷ്കാരങ്ങളിലോ എത്രയും വേഗത്തിൽ നടപ്പിലാക്കേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: ഇക്കാര്യത്തിൽ ആഴത്തിൽ പറയാൻ ഒട്ടേറെ നിയമ വശങ്ങൾ ഉണ്ട്, മാറ്റങ്ങൾ അനിവാര്യമാണുതാനും, പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിലാണ് അടിയന്തര മാറ്റം ഉണ്ടാവേണ്ടത്. ജാമ്യം നിഷേധിക്കാനും അനിശ്ചിതകാല തടവിലിടാനും ദുരുപയോഗം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്ന നിയമങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്തണം. കർശന നിയമങ്ങൾ (UAPA പോലുള്ളവ) പുനഃപരിശോധിക്കണം. വിചാരണ പൂർത്തിയാക്കാൻ കോടതികൾക്ക് കൃത്യമായ കാലപരിധി നിശ്ചയിക്കണം. സമയബന്ധിതമായി വിചാരണ നടത്താൻ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പ്രതിക്ക് സ്വാഭാവിക ജാമ്യം നൽകുന്ന സ്ഥിതി ഉണ്ടാവണം. സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം വിചാരണത്തടവുകാർക്കും മികച്ച നിയമസഹായം ഉറപ്പാക്കാൻ ലീഗൽ സർവീസ് അതോറിറ്റികളും CJP പോലുള്ള സന്നദ്ധ സംഘടനകളും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണം.
ഫൈസൽ ബാവ: ഡോക്ടർ, ലളിത് വചാനി സംവിധാനം ചെയ്ത 'Prisoner No. 626710 is Present' ഡോക്യുമെന്ററി കണ്ടുകൊണ്ടാണല്ലോ നമ്മൾ സംസാരം തുടങ്ങിയത് ഇത് പോലുള്ള ഡോക്യുമെന്ററി ഏതു തരത്തിൽ ആണ് ജനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുക.
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: ഇന്ത്യയിൽ എല്ലാ കാലത്തും പൗരസ്വാതന്ത്ര്യം, ഭരണഘടനാ അവകാശങ്ങൾ, മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ, പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ എന്നിവ മുൻനിർത്തി വലിയ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ പ്രധാന ഡോക്യുമെന്ററികളുണ്ടായിട്ടുണ്ട് ആനന്ദ് പട്‌വർദ്ധൻ, ശൗനക് സെൻ, നിഷ്ഠ ജെയിൻ, കവിതാ ജോഷി / ദീപ ധൻരാജ് ഇവരുടെയൊക്കെ ഡോക്യുമെന്ററികൾ അതാത് കാലങ്ങളിൽ പ്രസക്തമായിരുന്നു ഡോക്ടർ, ലളിത് വചാനി ഈ ഡോക്യുമെന്ററിയും ഈ കാലത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് അവർ കേമറയെ തന്നെ ഒരു സമരായുധമാക്കി മാറ്റുകയാണ്. ഒരു ഒമർ ഖാലിദ് മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയിലാകമാനം ഇതുപോലെ പ്രത്യേകിച്ച് മുസ്ലിം ദളിത് വിഭാഗത്തിലെ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവരെയാണ് ഈ ഡോക്യുമെന്ററിചൂണ്ടികാണിക്കുന്നത്
ഫൈസൽ ബാവ: അവസാനമായി, ഈ പോരാട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യൻ പൗരസമൂഹത്തിന് നൽകാനുള്ള സന്ദേശം എന്താണ്?
ഡോ. വാൾട്ടർ ഫെർണാണ്ടസ്: "ഒരാളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഹനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിൽ നിശബ്ദത പാലിച്ചാൽ, നാളെ ആ അനീതി നമ്മെയും തേടിയെത്തും" എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണിത്. ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും പൗരസ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കാൻ നാം നിരന്തരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം.
ഫൈസൽ ബാവ: ഭരണഘടനാപരമായ സമത്വത്തെക്കുറിച്ചും തടവുകാരുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇത്രയും വ്യക്തവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ ആശയങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചതിന് വളരെ നന്ദി,