സൈനിക ശക്തിപ്രകടനങ്ങൾക്ക് പകരം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും നിഷ്പക്ഷ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹവും മുൻകൈയെടുക്കുന്ന സമവായ ചർച്ചകളാണ് ഇപ്പോൾ അടിയന്തിരമായി ആവശ്യം. ഒരു പുതിയ യുദ്ധമുഖം തുറക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിലവിലുള്ള സംഘർഷങ്ങളെ എത്രയും വേഗം മരവിപ്പിക്കുകയാണ് ലോകസമാധാനത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതം.
എഡിറ്റോറിയൽ
പശ്ചിമേഷ്യ വീണ്ടുമൊരു വൻ യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിലാണ്. റിയാദിലെ തന്ത്രപ്രധാനമായ സൗദി അരാംകോ കേന്ദ്രങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഹൂതികൾ നടത്തിയ ആക്രമണവും, അതിനു പിന്നാലെ ടെഹ്റാനെതിരെ യുഎസ് ഭരണകൂടം ഉയർത്തിയ കടുത്ത യുദ്ധഭീഷണികളും മേഖലയെ തീർത്തും അനിശ്ചിതത്വത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. പരസ്പരം പഴിചാരലുകൾക്കുമപ്പുറം, സങ്കീർണ്ണമായ പ്രാദേശിക താല്പര്യങ്ങളും വൻശക്തികളുടെ രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങളും കൂടിച്ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതം അതിരൂക്ഷമാണ്.
ഒരു വശത്ത്, തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കും പൗരന്മാർക്കും നേരെയുള്ള കടന്നുകയറ്റങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള സൗദി അറേബ്യയുടെ സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ ന്യായമാണ്. എണ്ണപ്പാടങ്ങളെയും പ്രധാന നഗരങ്ങളെയും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഡ്രോൺ-മിസൈൽ ആക്രമണങ്ങൾ രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയെയും പരമാധികാരത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു. മറുവശത്ത്, വർഷങ്ങളായി തുടരുന്ന ഉപരോധവും യുദ്ധവും മൂലം പട്ടിണിയും പലായനവും അനുഭവിക്കുന്ന യെമനിലെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ദുരിതം കാണാതെ പോകാനാവില്ല. തുറമുഖ ഉപരോധം നീക്കണമെന്നും സാമ്പത്തിക വിഹിതം ഉറപ്പാക്കണമെന്നുമുള്ള ആവശ്യങ്ങളുന്നയിച്ച് ഹൂതികൾ നടത്തുന്ന സൈനിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ, അവകാശവാദങ്ങൾക്കപ്പുറം വലിയൊരു മാനുഷിക ദുരന്തത്തിനാണ് വഴിവെക്കുന്നത്.
ഇതിനിടയിലാണ് വാഷിംഗ്ടണും ടെഹ്റാനും തമ്മിലുള്ള വാക്പോരും നീക്കങ്ങളും എരിതീയിൽ എണ്ണയൊഴിക്കുന്നത്. ഇറാന്റെ വ്യോമയാന മേഖലയെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളും സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുമെന്ന തരത്തിലുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകളും മേഖലയിലെ വിള്ളലുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ. അതേസമയം, അയൽരാജ്യങ്ങളിലെ താവളങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിടുമെന്ന ഇറാന്റെ പ്രത്യാക്രമണ ഭീഷണികളും പുതിയ സംഘർഷമുഖങ്ങൾ തുറക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂട്ടുന്നു.
ബാബ് അൽ-മന്ദബ്, ചെങ്കടൽ, ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് തുടങ്ങിയ തന്ത്രപ്രധാനമായ സമുദ്രപാതകൾ സ്തംഭിക്കുന്നത് പ്രാദേശിക പ്രശ്നം മാത്രമല്ല; അത് ലോക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെയാകെ ബാധിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയാണ്. ആഗോള എണ്ണ വിപണിയിലെ ചാഞ്ചാട്ടങ്ങളും വിലക്കയറ്റവും പണപ്പെരുപ്പവും വികസ്വര-ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെയാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദുരിതത്തിലാക്കുന്നത്.
ആക്രമണങ്ങളും പ്രതിരോധങ്ങളും കൊണ്ട് മാത്രം ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് ശാശ്വത പരിഹാരം കാണാനാവില്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു പക്ഷത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായ ഉന്മൂലനമോ അടിച്ചമർത്തലോ വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത് യാഥാർത്ഥ്യബോധമില്ലാത്ത സമീപനമാണ്. സൗദിയുടെ സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ പരിഹരിക്കപ്പെടണം, യെമനിലെ ജനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ജീവിതാവകാശങ്ങളും മാനുഷിക ആവശ്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം, അതോടൊപ്പം ഇറാന്റെ നയതന്ത്ര ചർച്ചകളിലേക്കുള്ള വാതിലുകൾ അടയാതിരിക്കുകയും വേണം.
സൈനിക ശക്തിപ്രകടനങ്ങൾക്ക് പകരം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും നിഷ്പക്ഷ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹവും മുൻകൈയെടുക്കുന്ന സമവായ ചർച്ചകളാണ് ഇപ്പോൾ അടിയന്തിരമായി ആവശ്യം. ഒരു പുതിയ യുദ്ധമുഖം തുറക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിലവിലുള്ള സംഘർഷങ്ങളെ എത്രയും വേഗം മരവിപ്പിക്കുകയാണ് ലോകസമാധാനത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതം. വിവേകപൂർണ്ണമായ നയതന്ത്ര ഇടപെടലുകൾക്ക് മാത്രമാണ് പശ്ചിമേഷ്യയെ വൻ നാശത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുക.