പരമ്പരാഗത കൃഷിയും കാലിവളർത്തലും ചെറുകിട കച്ചവടവും പുതിയ കാലത്തിന്റെ ടൂറിസവും കൂടിച്ചേരുന്ന മാറ്റത്തിന്റെ പാതയിലാണ് അവരുടെ ജീവിതമെന്ന് അവൻ വിശദീകരിച്ചു. മഞ്ഞുമലകളിൽ പഴയ ഉപജീവനരീതികൾ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. പഴമയുടെ തനിമ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആധുനികതയുടെ വഴികളിലേക്ക് അവർ പതുക്കെ ചുവടുവെക്കുകയാണ്.
തവാങ്ങ്- 03 മുജീബ് റഹ്മാൻ കിനാലൂർ
ബൂംലയുടെ അതിർത്തികളിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ വാഹനം ശാന്തമായ ഒരു യാത്രയിലായിരുന്നു.
പാതയോരങ്ങളിലെ വന്യമായ ഗിരിദൃശ്യങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞുവെങ്കിലും, അതിർത്തിയിലെ നിശബ്ദ സാന്നിധ്യങ്ങൾ ആ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ആഴമേറിയ മറ്റൊരു അനുഭവതലം നൽകിയിരുന്നു. കാഴ്ചകളുടെ ബാഹ്യസൗന്ദര്യത്തിനപ്പുറം, ആ മൺതരികളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചരിത്രവും മനുഷ്യജീവിതങ്ങളുടെ അദൃശ്യരേഖകളും ഞങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിവിന്റെ പുതിയൊരു അനുഭൂതി നിറച്ചു.
പ്രകൃതിയുടെ ഭാവങ്ങൾ കേവലമൊരു കാഴ്ചയ്ക്കപ്പുറം കാലത്തിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളായി അനുഭവപ്പെടുന്ന നിമിഷങ്ങളാണവ.
ബൂംല മനസ്സിൽ തീർത്തത് അത്തരം ആഴത്തിലുള്ളൊരു ധ്യാനാത്മകതയായിരുന്നു.
Read First Part: തവാങ്ങ് സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസ
നിർവ്വചനങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാത്ത ആ ഏകാന്തതയിൽ, ദേശത്തിന്റെ കാവലാളുകളായ മനുഷ്യരുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും അപൂർവ്വമായൊരു പൂരകബന്ധം ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
വാഹനം സാവധാനം താഴ്വര ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.
പാതയിലെ ഓരോ വളവും പുതിയൊരു ദൃശ്യാനുഭവത്തിലേക്ക് വാതിൽ തുറന്നു.
ചിന്തകൾ സങ്കീർണ്ണമായ ചരിത്രപഥങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രകൃതിയുടെ പ്രശാന്തതയിലേക്ക് പതുക്കെ തിരിച്ചെത്തി.
വഴിത്തിരിവിൽ ഡ്രൈവർ സംശയത്തോടെ ആരായുന്നത് കേട്ടു:
“മാധുരി തടാകം കാണാൻ പോകുന്നോ?”
പരസ്പരം നോക്കിയ ഞങ്ങളിൽ ഒരേ മറുപടിയാണുണ്ടായിരുന്നത്.
“തീർച്ചയായും.”
അയാളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“അവിടെ തവാങ്ങിന്റെ മറ്റൊരു മുഖമാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്.”
ആ വാക്കുകളിലെ ആന്തരാർത്ഥം പിന്നീട് മാധുരിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ വെച്ചാണ് തെളിഞ്ഞു വന്നത്.
ഏകശിലാത്മകമായ ഒരു ഭൂപ്രദേശമല്ല തവാങ്ങ്;
അതൊരു ബഹുമുഖ സാംസ്കാരിക-പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളുടെ സമന്വയമാണ്.
ഓരോ പാതയും എത്തിനിൽക്കുന്നത് വേറിട്ടൊരനുഭവത്തിലേക്കാണ്.
അതിർത്തികാക്കുന്നവരുടെ വീരഗാഥകൾ ഉറങ്ങുന്ന തവാങ്ങ്,
ആത്മീയതയുടെ വെണ്ണവിളക്കുകൾ തെളിയുന്ന മഠങ്ങളുടെ തവാങ്ങ്,
നിശ്ശബ്ദതയുടെ തടാകങ്ങൾ ഉണരുന്ന തവാങ്ങ്,
ഗിരിവർഗ്ഗക്കാരുടെ പാരമ്പര്യം തുടിക്കുന്ന കുഗ്രാമങ്ങളുടെ തവാങ്ങ്..
യാത്രക്കാരന് മുന്നിൽ അത് അവിടുത്തെ വൈവിധ്യത്തിന്റെ ഏടുകൾ ഓരോന്നായി നിവർത്തുന്നു.
മാധുരി തടാകത്തിലേക്കുള്ള കയറ്റത്തിൽ വനപ്രകൃതി വീണ്ടും സജീവമായി.
മൊട്ടക്കുന്നുകൾ മാറി, തലയെടുപ്പുള്ള പൈൻവൃക്ഷങ്ങൾ ഇരുവശത്തും കാവൽ നിന്നു.
പാറയിടുക്കുകളിലൂടെ ചെറിയ അരുവികൾ പളുങ്കുമണികൾ പോലെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു.
പ്രകൃതിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആ നീരൊഴുക്കുകൾ മനോഹരമായൊരു സംഗീതം സൃഷ്ടിച്ചു.
തടാകസമീപമെത്തിയപ്പോൾ വായുവിൽ ജലാംശത്തിന്റെ ആർദ്രത കലർന്നിരുന്നു.
വാഹനം നിർത്തി പുറത്തിറങ്ങിയ ഞങ്ങൾ ആ നീലക്കണ്ണാടിയിലേക്ക് കണ്ണുനട്ടു.
സുതാര്യമായ ജലപ്പരപ്പിൽ നീലാകാശവും വടക്കൻ മലനിരകളും പ്രകൃതിയുടെ തന്നെ നിശ്ചല ചിത്രചാരുതയായി പ്രതിഫലിച്ചു കിടന്നു.
പർവ്വതനിരകളുടെ നിഴലുകൾ തടാകത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഗാംഭീര്യത്തോടെ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായ പ്രകൃതിയുടെ ഈ മഹാമൗനത്തിന് മുന്നിൽ ഏത് സംഭാഷണവും അപശ്രുതിയാകുമായിരുന്നു.
മൃദുവായ തെന്നലിൽ ജലപ്പരപ്പിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നേർത്ത തരംഗങ്ങൾ ആ പ്രതിബിംബങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകി.
ആ നിശ്ചലതയിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ സങ്കീർണ്ണമായ ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ പൊതിഞ്ഞു.
ബൂംലയിൽ കണ്ട അതിർത്തിയടയാളങ്ങൾ ഓർമ്മയിലെത്തി.
അവിടെ മനുഷ്യചരിത്രം നിർമ്മിച്ച കൃത്രിമമായ വിഭജനരേഖകൾ;
ഇവിടെയാകട്ടെ, അതിർവരമ്പുകളില്ലാത്ത പ്രകൃതിയുടെ അഖണ്ഡമായ ഒഴുക്ക്.
മലയോരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉറവയെടുക്കുന്ന അരുവികൾക്ക് രാജ്യങ്ങളുടെ ഭൂപടങ്ങൾ തടസ്സമാകുന്നില്ല.
Read First Part: തവാങ്ങിന്റെ നെറുകയില്
ദേശസീമകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഏകത്വം വിളിച്ചോതുന്നു.
മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ സങ്കുചിതത്വങ്ങളിൽ നിന്നാണ് അതിരുകൾ ജന്മമെടുക്കുന്നത്.
തത്ത്വചിന്തകളുടെ ഭാരമില്ലാതെ ആ നിമിഷത്തിന്റെ സ്വാഭാവികത അനുഭവിക്കാൻ ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ശ്രമിച്ചു.
തീരത്ത് കുറച്ച് സഞ്ചാരികൾ കാഴ്ചകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു.
ചിലർ പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങൾ ക്യാമറകളിൽ പകർത്തുമ്പോൾ, മറ്റു ചിലർ ആ നിമിഷങ്ങളുടെ സന്തോഷം പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു.
വിദൂരതയിൽ നിന്നുമെത്തുന്ന ഏതൊരു സഞ്ചാരിയും തന്റെ ദിനചര്യകളിൽ നിന്നും മോചനം നേടി ഇത്തരം സുന്ദരനിമിഷങ്ങൾ തേടിയാണല്ലോ എത്തുന്നത്.
തടാകത്തിന് സമീപത്ത് വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടിയ പ്രാദേശിക യുവാവുമായുള്ള സംഭാഷണം ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഞങ്ങൾ കേരളത്തിൽ നിന്നാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ ആശ്ചര്യം തെളിഞ്ഞു.
“ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നെത്തിയ നിങ്ങളെ ഇവിടെ എന്താണ് ആകർഷിച്ചത്?” ലളിതമായ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു നിഷ്കളങ്കതയുണ്ടായിരുന്നു.
ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതിയുടെ വിസ്മയങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അയാൾ മൃദുവായി ചിരിച്ചു:
“ഞങ്ങൾക്ക് ഇതെല്ലാം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ സാധാരണ കാഴ്ച്ചകൾ മാത്രമാണ്.”
ആ വാക്കുകൾ ഞങ്ങളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.
സഞ്ചാരികൾക്ക് അപൂർവ്വമായ അനുഭവവും അത്ഭുതവുമാകുന്നത്, അവിടുത്തെ നിവാസികൾക്ക് ജീവനക്കാറ്റും നിത്യവൃത്തിയുമാണ്.
കാഴ്ചക്കാരന്റെ കൗതുകവും ജീവിക്കുന്നവന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള ഈ വൈരുദ്ധ്യമാണ് യാത്രകളുടെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം.
ഒരു സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് നാം വായിച്ചറിഞ്ഞ സങ്കൽപ്പങ്ങളും അവിടുത്തെ ജീവിതയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും തമ്മിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുമ്പോഴാണ് യാത്ര പൂർണ്ണമാകുന്നത്.
മടങ്ങുന്ന പാതയോരത്ത്, ആവാസവ്യവസ്ഥയോട് ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്ന യാക്കുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ കണ്ടു.
കട്ടിയുള്ള രോമാവൃതമായ ശരീരവും ശാന്തമായ പെരുമാറ്റവും ഈ ശൈത്യപ്രദേശത്തിന് അനുയോജ്യമായ പ്രകൃതിയുടെ തന്നെ ഘടനയാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു.
പ്രദേശവാസികളുടെ ജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഡ്രൈവറോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.
പരമ്പരാഗത കൃഷിയും കാലിവളർത്തലും ചെറുകിട കച്ചവടവും പുതിയ കാലത്തിന്റെ ടൂറിസവും കൂടിച്ചേരുന്ന മാറ്റത്തിന്റെ പാതയിലാണ് അവരുടെ ജീവിതമെന്ന് അവൻ വിശദീകരിച്ചു.
മഞ്ഞുമലകളിൽ പഴയ ഉപജീവനരീതികൾ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.
പഴമയുടെ തനിമ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആധുനികതയുടെ വഴികളിലേക്ക് അവർ പതുക്കെ ചുവടുവെക്കുകയാണ്.
തവാങ്ങിലേക്ക് തിരികെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ സുന്ദരമായ ചായക്കൂട്ടുകൾ പർവ്വതശിഖരങ്ങളിൽ വിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അസ്തമയസൂര്യന്റെ പ്രകാശം മലനിരകൾക്ക് കാഞ്ചനശോഭ നൽകി.
നഗരത്തിലെത്തുമ്പോൾ ദീപവിതാനങ്ങൾ ഉണർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനായി കയറിയ ഒരു ചെറിയ ഭക്ഷണശാലയിലെ ചൂടുള്ള ആഹാരം ആ യാത്രയുടെ ക്ഷീണമകറ്റി.
സഹയാത്രികർ അന്നത്തെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.
എന്നിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട സ്ഥലത്തിന്റെ കാഴ്ചയേക്കാൾ, വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ജീവിതങ്ങളും ഭൂപ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള മനോഹരമായ മാറ്റങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു.
മുറിയിലെ ജനലരികിൽ നൽക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് ശാന്തമായ തവാങ്ങ് നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴുകയായിരുന്നു.
നാട്ടുകാരനായ ആ യുവാവിന്റെ ലളിതമായ ചോദ്യം വീണ്ടും ഓർമ്മയിലെത്തി:
“ഞങ്ങൾക്ക് ഇതെല്ലാം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ സാധാരണ കാഴ്ചകൾ മാത്രമാണ്.”
ആ തിരിച്ചറിവ് തവാങ്ങിനെ അടുത്തറിയാനുള്ള ഒരു പുതിയ കൗതുകമായി മനസ്സിൽ വളർന്നു.
ബാഹ്യമായ കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറം ഈ ഗിരിശൃംഗങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരിലേക്ക്,
അവരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിലേക്ക്, ആത്മീയ വിശ്വാസങ്ങളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അടുത്ത പ്രഭാതത്തിലെ ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു
