മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ഈ കടുത്ത ലംഘനങ്ങൾക്കിടയിലും ശ്രദ്ധേയവും ആശങ്കാജനകവുമായ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയത്തിലാണ്. സുരക്ഷാ താത്പര്യങ്ങളും പ്രാദേശിക സ്വാധീനവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ന്യൂഡൽഹി താലിബാനുമായി പുലർത്തുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അടുപ്പം ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള കടന്നാക്രമണമാണ്.
എഡിറ്റോറിയൽ
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ താലിബാൻ അധികാരം വീണ്ടെടുത്തതിന്റെ അഞ്ചാം വാർഷികം കാബൂളിലെ ഭരണാധികാരികൾ ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, ലോകം നോക്കിക്കാണുന്നത് ഒരു ജനതയുടെ അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ പാടെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട കറുത്ത നാളുകളെയാണ്. 2021 ഓഗസ്റ്റിൽ അമേരിക്കൻ സഖ്യസേനയുടെ തിടുക്കപ്പെട്ട പിന്മാറ്റത്തെത്തുടർന്ന് കാബൂൾ കീഴടക്കിയ താലിബാൻ, "മൃദുവായ ഭരണം", "സ്ത്രീകളുടെ അവകാശ സംരക്ഷണം" തുടങ്ങിയ വാഗ്ദാനങ്ങളോടെയായിരുന്നു രംഗത്തുവന്നത്. എന്നാൽ, അഞ്ചുവർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ആ വാഗ്ദാനങ്ങളെല്ലാം കേവലം പ്രചാരണ തന്ത്രങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നുവെന്നും രാജ്യം കടുത്ത മധ്യകാല ഇരുട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെന്നും വസ്തുതകൾ തെളിയിക്കുന്നു.
താലിബാൻ ഭരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ അഫ്ഗാൻ സ്ത്രീകളും പെൺകുട്ടികളുമാണ്. 12 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള പെൺകുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം തടയുകയും, സർവകലാശാലകളിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെ പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്ത ഭരണകൂടം, ജോലി ചെയ്യാനുള്ള അവരുടെ ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശവും റദ്ദാക്കി. പൊതു പാർക്കുകൾ, ജിമ്മുകൾ, കായിക വിനോദങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വിലക്കപ്പെടുകയും പുരുഷ പങ്കാളിയല്ലാതെ ദൂരയാത്രകൾ അസാധ്യമാവുകയും ചെയ്തതോടെ അഫ്ഗാൻ സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ തടവുകാരായി മാറി. സ്ത്രീകളുടെ ശബ്ദം പൊതുയിടങ്ങളിൽ ഉയരുന്നത് വിലക്കുന്ന തരത്തിലേക്ക് താലിബാന്റെ വിജ്ഞാപനങ്ങൾ എത്തിനിൽക്കുന്നു. ഭരണകൂടം ഔദ്യോഗികമായി നടപ്പിലാക്കുന്ന ഈ നയം ഒരു ജനവിഭാഗത്തെ ലിംഗാടിസ്ഥാനത്തിൽ അന്യവത്കരിക്കുന്ന 'ജെൻഡർ അപ്പാർത്തീഡ്' എന്ന വ്യവസ്ഥാപിത കുറ്റകൃത്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ഈ കടുത്ത ലംഘനങ്ങൾക്കിടയിലും ശ്രദ്ധേയവും ആശങ്കാജനകവുമായ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയത്തിലാണ്. സുരക്ഷാ താത്പര്യങ്ങളും പ്രാദേശിക സ്വാധീനവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ന്യൂഡൽഹി താലിബാനുമായി പുലർത്തുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അടുപ്പം ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള കടന്നാക്രമണമാണ്. 2025 ഒക്ടോബറിൽ താലിബാൻ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി അമീർ ഖാൻ മുത്തഖിയുടെ ഡൽഹി സന്ദർശനവും, അതിനെത്തുടർന്ന് കാബൂളിലെ മിഷൻ ഔദ്യോഗിക എംബസിയായി ഉയർത്താനും ഡൽഹിയിലെ അഫ്ഗാൻ എംബസിയുടെ ചുമതല താലിബാൻ പ്രതിനിധിക്ക് കൈമാറാനും ഇന്ത്യ തയ്യാറായത് കേവലം "പ്രായോഗിക നയതന്ത്രം" എന്ന വാദമുയർത്തി ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. യൂണിയൻ ബജറ്റുകളിൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനുള്ള വികസന സഹായ തുക കുത്തനെ കൂട്ടിയ കേന്ദ്ര സർക്കാർ, വർഷങ്ങളായി തങ്ങളോടൊപ്പം നിന്ന ജനാധിപത്യപരമായ രാഷ്ട്രീയ ധാരകളെയും അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങളെയും വഞ്ചിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
അതിർത്തി സുരക്ഷയും പാകിസ്ഥാൻ-ചൈന അച്ചുതണ്ടിനെ പ്രതിരോധിക്കലുമാണ് ഇന്ത്യ ഉയർത്തുന്ന ന്യായം. എന്നാൽ, മൗലികാവകാശങ്ങളും സ്ത്രീകളുടെ മാന്യമായ ജീവിതവും നിഷേധിക്കുന്ന ഒരു ഭീകര ഭരണകൂടത്തെ സാമ്പത്തികവും നയതന്ത്രപരവുമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് ഇന്ത്യ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പടുത്തുയർത്തിയ ധാർമ്മിക സ്ഥാനത്തിന് കടുത്ത മങ്ങലേൽപ്പിക്കുന്നു.
താലിബാന്റെ ജനവിരുദ്ധ നയങ്ങൾക്കെതിരെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അതിശക്തമായ നിലപാടെടുക്കുന്നതിന് പകരം, അവരുമായി കൈകോർക്കാൻ മത്സരിക്കുന്നത് വംശീയ അടിച്ചമർത്തലുകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പരോക്ഷ അംഗീകാരമായി മാറും.
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആഗോള കൂട്ടായ്മകളും ലോകരാജ്യങ്ങളും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ജനങ്ങളോട്, പ്രത്യേകിച്ച് അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളോടും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളോടും ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രാഥമിക മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും പെൺകുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശവും പുനഃസ്ഥാപിക്കാതെ താലിബാൻ ഭരണകൂടവുമായി ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെയുള്ള ഏതൊരു രാജ്യവും യാതൊരുവിധ നയതന്ത്ര ബന്ധത്തിനും തയ്യാറാകരുത്. ജനങ്ങൾക്ക് നേരിട്ടുള്ള ജീവകാരുണ്യ സഹായങ്ങൾ നൽകുന്നതിനോടൊപ്പം, അടിസ്ഥാന ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ താലിബാന് മേൽ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുകയാണ് അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹവും ഇന്ത്യയും അടിയന്തരമായി ചെയ്യേണ്ടത്.