ഭരണകൂട സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി ഉള്ളടക്കങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിലും വിവരങ്ങൾ തടയുന്നതിലും മെറ്റ പുലർത്തുന്ന ഈ ഒത്തുതീർപ്പ് നയം ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ പല സ്വേച്ഛാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിലും, തുർക്കി, വിയറ്റ്നാം തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും ഭരണകൂട വിരുദ്ധ ശബ്ദങ്ങളുടെയും വായടക്കാൻ മെറ്റ ഇതിനുമുമ്പും സാങ്കേതിക വിദ്യയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
| എഡിറ്റോറിയൽ
ഭരണകൂട സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി ഉള്ളടക്കങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിലും വിവരങ്ങൾ തടയുന്നതിലും മെറ്റ പുലർത്തുന്ന ഈ ഒത്തുതീർപ്പ് നയം ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ പല സ്വേച്ഛാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിലും, തുർക്കി, വിയറ്റ്നാം തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും ഭരണകൂട വിരുദ്ധ ശബ്ദങ്ങളുടെയും വായടക്കാൻ മെറ്റ ഇതിനുമുമ്പും സാങ്കേതിക വിദ്യയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കേവലം ലാഭക്കൊതി മാത്രം മുന്നിൽ കണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന കോർപ്പറേറ്റ് ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾക്ക് മൂലധന താല്പര്യങ്ങളും പ്രാദേശിക മാർക്കറ്റ് നിലനിർത്തലുമാണ് പ്രധാനം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, തങ്ങൾക്ക് ബിസിനസ്സ് അനുമതികളും നികുതി ഇളവുകളും നൽകുന്ന ഭരണകൂടങ്ങളെ പിണക്കാതിരിക്കാൻ ഡിജിറ്റൽ അൽഗോരിതങ്ങളെ പ്രതിപക്ഷ ബഹുമാനമില്ലാത്ത സെൻസർഷിപ്പ് ആയുധങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ അവർ മടിക്കുന്നില്ല. ആഗോളതലത്തിൽ സാങ്കേതിക വിദ്യാ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഭരണവർഗ്ഗങ്ങളുടെ വിനീത വിധേയരായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കാണുന്നത്.
ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ കേവല താല്പര്യ സംരക്ഷകരായി സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങൾ മാറുന്നത് അതീവ അപകടകരമായ ജനാധിപത്യ തകർച്ചയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കും. പരമ്പരാഗത മുഖ്യധാര മാധ്യമങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് താല്പര്യങ്ങൾക്കും ഭരണകൂട പരസ്യങ്ങൾക്കും വഴങ്ങി സത്യങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുകയോ ഭരണകൂട വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ മാത്രം പ്രചരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ഇത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ, സാധാരണക്കാരായ പൗരന്മാർക്ക് അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനും, വസ്തുതകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനും, ഭരണകൂട അനീതികൾക്കെതിരെ വിരൽ ചൂണ്ടാനുമുള്ള അവസാനത്തെ സ്വതന്ത്ര ഡിജിറ്റൽ പൊതുയിടമായിരുന്നു സോഷ്യൽ മീഡിയ. എന്നാൽ ആ ഡിജിറ്റൽ പൊതുയിടങ്ങളെയും ഭരണകൂടങ്ങളുടെ ഉത്തരവുകൾക്കും സെൻസർഷിപ്പിനും വഴങ്ങുന്ന കേവല പ്രചാരണ ഉപാധികളാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ, മുഖ്യധാരയെ തിരുത്താനും ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങൾ തെരുവിൽ നിന്ന് ഭരണസിരാകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനുമുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ആധികാരികതയും പ്രസക്തിയുമാണ് ഇല്ലാതാകുന്നത്.
സ്വതന്ത്രവും സർഗ്ഗാത്മകവുമായ വിമർശനങ്ങൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ജീവവായുവാണ്; അതിനെ വിജ്ഞാപനങ്ങളുടെയും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും മറവിൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത് ഭരണകൂടങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും ഡിജിറ്റൽ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിലേക്ക് വഴിനടത്തും. സർക്കാറുകളുടെ അനാവശ്യ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്ന് പൗരന്മാരുടെ ഡിജിറ്റൽ അവകാശങ്ങളും വിവര സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കാൻ ശക്തമായ ജനകീയ സമ്മർദ്ദവും നിയമപരമായ ചോദ്യം ചെയ്യലുകളും ആവശ്യമാണ്.
ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങളെയും വിയോജിപ്പുകളെയും ഡിജിറ്റൽ ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടച്ചുനീക്കുന്ന ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾക്കെതിരെ സിവിൽ സമൂഹവും പൗരാവകാശ പ്രവർത്തകരും മാധ്യമങ്ങളും ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലകൊള്ളേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാറുകൾ ഏതൊക്കെ വ്യക്തികളുടെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും പോസ്റ്റുകളാണ് നീക്കം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്നും, ഏത് നിയമപ്രകാരമാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉത്തരവുകൾ നൽകിയതെന്നും പൊതുസമക്ഷം സുതാര്യമായി വ്യക്തമാക്കാൻ മെറ്റയും സർക്കാറുകളും ഒരുപോലെ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങളെയും വിയോജിപ്പുകളെയും ഡിജിറ്റൽ ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടച്ചുനീക്കുന്ന ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾക്കെതിരെ സിവിൽ സമൂഹവും പൗരാവകാശ പ്രവർത്തകരും മാധ്യമങ്ങളും ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലകൊള്ളേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.